Sa Die de sa Sardigna est sa festa de su pòpulu sardu e ammentat sa Sarda Rivolutzione, una casione longa de gherras pro sa zustìssia e contra de sas prepotèntzias de sos meres de tando: sos piemontesos.
Su pòpulu sardu e casteddarju su 28 de Aprile de su 1794, a pustis de prus de deghe annos de batallas, iscatzabat sos piemontesos e su vicerè Balbiano dae s’ìsula ca custos non cheriant tzèdere a sos sardos perunu podere in terra issoro.
Custa festa, custa Die e s’istòria nostra diant dèpere èssere tentas in contu meda dae sas iscolas e dae sas istitutziones. E diat deper èssere tentu in contu, in sa polìtica de cada die, mescamente su sensu de custa pesada de sos sardos. Ca su pòberu agartzadu dae sas prepotèntzias in cada tempus podet artiare sa conca.
E tando cheret chi amentemus Sa Sarda Rivolutzione pro chi potzat sinzare s’àndala de unu cambiamentu pro sas comunidades de Sardigna.
Su pòpulu nostru, comente a totus sos pòpulos de su mundu, tenet diritu de si guvernare e de seperare sa menzus manera de fagher sotziedade e una comunidade acollidore, cun su rispetu pro cada pessone e pro cada idea.
Est semper tempus pro sa Sarda Rivolutzione, est semper tempus de tribulare.
Ca su bentu lu pesant sas ideas nostras de sardas e de sardos lìberos.
Sardos chi non timent a chistionare sa limba issoro, chi ponent a frutu sa cultura sarda pro ammaniare unu tempus benidore de libertade e prosperidade, chi godint de sa vida in cust’ìsula de rara bellesa cunfrontande·si cun totu su mundu e chi cussa bellesa cherent chistire e aforticare, chi gherrant pro chi sa zente in custas terras (comente in cada logu) non siat prus posta suta su calcanzu de opressores e de perunu prepotente, istranzu o sardu chi siet.
Oje comente a eris su guvernu continentale, cun sos tzeracos sardos suos, cheret detzidere in conca nostra supra medas chistiones: cheret detzìdere ube pònnere, cun profitu petzi pro sas multinatzionales, impiantos de energia (fintzas in sas terras prus bonas), ube pònnere iscòrias e arga, ite fàghere de sas terras e de sa zente sarda e de custa Sardigna chi pro medas abarrat una colònia ube bènnere a s’infundere in mare e ube isperimentare bombas, armas e “trupas de masellu de addestrare”. E tando comente in Pratobello sa Sardigna si depet pesare e abochinare: A Foras! Ca cherimus essere terra de paghe, de salude, de bida e non de maladias e morte! E nemos nos podet collunare cun promitas frassas de benefìtzios econòmicos chi diant deper bènnere da una ocupatzione militare, energetica, culturale iscandulosa.
Comente iscandulosos sunis medas politicheddos chi s’ant buscadu cadira dande incàrrigos, apaltos, faghende piagheres e piaghereddos a sos cumpanzos issoro e a sos mischinos tentos a collete. Sa rivolutzione sarda est cada die in sas domos, in sas biddas, in sos palatzos de sa politica, in intro de nois e totu. Ca si nos imbrenucamus pedinde unu piaghere a cale si siat suzetu tzedimus non solu su votu ma sa dignidade nostra, de sa familia nostra ma fintzas de su populu sardu ca li damus trumas de tzeracos e sordaeddos in prus (e torramus podere chene meritu a zente de pagu valude).
E tando A Foras dae cada idea de subarternidade e auto-subordinatzione e dae cada casta de clientelismu feudale e pedidore, chi at fatu e faghet sistema. Tocat a nois a nàrrere e fagher cumprendere, batallande pro s’autodeterminatzione, chi sa Sardigna est una terra populada de zente chi cheret picare in manos su destinu suo.
Pro sa Sarda Rivolutzione, oje che a eris, tocat de non bèndere unu pramu de sa terra e de sa libertade nostra (e de sos fizos e nepodes), de tenner dignidade e de fagher Comunidade e Comunidades Resistentes.
E tando bona Die de Sa Sardigna e bona Festa de sos Sardos a totus! Ca sa rivolutzione si faghet pro binchere, pro si liberare, pro si guvernare cun zustissia e egalidade… e pro si divertire puru!
Su Movimentu Comunidade

